Recenzje

„If I Stay” Gayle Forman

Od kilku tygodni (a może miesięcy?), prześladowało mnie zdjęcie z okładki tej książki. Ciągle gdzieś się przewijała w reklamach, zapowiedziach… Nie byłam zainteresowana, bo jakoś tak zbyt romantycznie mi to brzmiało, no i YA – niekoniecznie jestem fanką, choć nie unikam gatunku. Aż w końcu dowiedziałam się, że w sierpniu wszedł do kin film – adaptacja pierwszej książki z serii “If I Stay” Gayle Forman. No to teraz to już musze przeczytać – pomyślałam. Tak. Bo mam takie głupie zboczenie, że muszę przeczytać zanim obejrzę.

 

https://www.goodreads.com/book/show/4374400-if-i-stay

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/230080/zostan-jesli-kochasz

 

 

 

 

 

Zaczyna się bardzo zwyczajnie. Poznajemy sympatyczną rodzinkę, ich żartobliwe rozmowy przy śniadaniu, przekomarzanie się czego będą słuchać w samochodzie, bo każdy życzy sobie czegoś innego. Rodzice lubią rock, 17-letnia córka muzykę klasyczną, a synek Spong Boba. Postanawiają, więc to pogodzić: 7-latkowi dają słuchawki, dla jego dziecięcych melodii, a sami włączają radio z wiadomościami, a potem stację z muzyką klasyczna. W głośnikach rozlega się Sonata nr 3 Beethovena.

 

I było naprawdę tak, że aż chce się zawołać: “I didn’t see it coming!”

Wypadek samochodowy.

Mia ocknęła się tuż po wydarzeniu. Nigdzie nie widzi rodziny, rozgląda się. Tam na ulicy leży tata. Dużo krwi i chyba kawałki mózgu. Straszny widok. Dalej mama. Właściwie nie ma na niej nawet plamki krwi, ale Mia już wie, że mama nie żyje. Szuka brata. Wydaje jej się, że już go znalazła. Wola “Teddy!”, ale… to nie on tam leży… to ona sama… jej ciało…

“I edge closer and now I know that it’s not Teddy lying there. It’s me. The blood from my chest has seeped through my shirt, skirt, and sweater, and is now pooling like paint drops on the virgin snow. One of my legs is askew, the skin and muscle peeled away so that I can see white streaks of bone. My eyes are closed, and my dark brown hair is wet and rusty with blood.”

I tu od razu z mojej strony zaszło się osądzanie. Zdziwiło mnie, że dziewczyna nie wpadła w histerię, po tym jak zobaczyła kawałki mózgu ojca i wyglądającą jak zombie matkę. Chce szukać brata, ale kiedy orientuje się, że sama jest “chyba martwa” skupia się już tylko na tym. Ja rozumiem, że każda nastolatka jest samolubna i zaczęło jej przeszkadzać to, że prawdopodobnie jest martwa, ale żeby całkiem zapomnieć o ukochanym bracie? Dalej już jest skupianie się na sobie. Jaka to ja jestem biedna, że jestem duchem i mam takie pokiereszowane ciało, które już chyba do niczego mi się nie przyda. Uzmysławia sobie jednak, że nie jest duchem, tylko w jakiś sposób jej dusza odłączyła z ciała w sytuacji traumy, czyli uczestnictwa w tak strasznym wypadku.

Mię zabierają do szpitala, gdzie lekarze walczą o jej życie, a rodzina i przyjaciele czekają w poczekalni na wieści, modląc się po cichu o to, by przeżyła. To prawie jakby modlili się do niej, bo to od niej zależy decyzja. Wrócić, czy nie? Została sierotą, ale przecież ma tylu innych kochających ją ludzi. Czy to warto? W czasie, gdy Mia rozważa wszelkie za i przeciw obudzeniu się opowiada czytelnikom o swoim życiu. O swoich najbliższych, o miłości do muzyki, o miłości do Adama.

“I was growing up happy and healthy. ‘You were like an experiment,’ Dad said. ‘Suprisingly successful. We thouth it must be a fluke. We needed another kind of kid as a king of control group.'”

Mia zawsze była “inna”, odstawała od swojej rodziny, ale także od rówieśników. Jednak czyż nie każda nastolatka tak myśli? Przytacza przykłady jak trudno było jej się przystosować, jak nigdy nie potrafiła pracować w grupie, zawsze tylko sama. Jak nawet wyglądem nie przypomina członka własnej rodziny.

Me, myself and I – czyli co czuje niemal każda osoba do mniej więcej 18 roku życia.

To, że sobie ponarzekam na pewne elementy książki, nie znaczy, że zupełnie mi się nie podobała. W końcu dałam 3 gwiazdki na 5 na goodreads. Bardzo podobał mi się może nie sam motyw oderwania duszy od ciała, ale fakt, że to ona sama miała decydować, czy wrócić. Miała otwartą furtkę, wystarczyło przez nią przejść. Bardzo sympatyczne były też fragmenty dotyczące babci i dziadka. Chyba najbardziej chwytająca za serce scena, to ta, gdy przy łóżku szpitalnym dziadek oznajmia jej, że jeśli nie będzie chciała wrócić, on to zrozumie. Plusem była też idea pacjenta, który mimo, że nieprzytomny, słyszy i widzi, co się wokół niego dzieje. Ma czas by przemyśleć i zdecydować: co dalej.

Bardziej niż relacje Mii z Adamem, interesowało mnie, czy muzyka pomoże jej zdecydować wrócić. A może przeżyta trauma spowoduje, że już nigdy nie będzie mogła zagrać na ukochanej wiolonczeli? Na to jednak nie dostałam odpowiedzi. Może w drugiej części serii: “Where she went”.

Powieść momentami bardzo smutna, nie wycisnęła jednak łez, tak jak “Gwiazd naszych wina” Johna Green. Obie pozycje są skierowane raczej do młodszych czytelników niż dorosłych i stąd chyba ta odrobina infantylności w nich zawarta i oraz popularność pozycji wśród nastolatków. Dobrze napisana, z przystępnym jęzkiem, daje kilka przyjemnych godzin czytania.

 

Obejrzałam zapowiedz filmowej adaptacji “If I stay” i to już pewne, że do kina na film nie pójdę… Bo gdy ostatnim razem byłam z koleżanką na tzw. wyciskaczu łez (to było “My Sister’s Keeper”) to dzieci się z nas śmiały, kiedy obie ocieraliśmy mokre oczy i dmuchaliśmy w chusteczki, starając się zrobić to jak najdyskretniej, udając, że wcale nie płaczemy, tylko mamy katar 😉 Film z chęcią obejrzę, ale w zaciszu własnego pokoju, kiedy już wyjdzie na DVD J

 

 

 

Moj słownik do książki: https://lolantaczyta.wordpress.com/2014/09/14/slownik-9-if-i-stay-g-forman/

 

 

 

Advertisements

12 thoughts on “„If I Stay” Gayle Forman

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s